Balanceren tussen je eigen behoeften en het appél van je omgeving

Het klinkt vaak zo makkelijk wanneer mensen zeggen, je moet gewoon wat meer je grenzen aangeven! Herken je dit? We weten ergens allemaal wel dat binnen dat grote veld met mogelijkheden & activiteiten in ons leven en dat van ons gezin we ook moeten begrenzen, keuzes mogen evalueren en waar nodig deze bij te stellen. Dit klinkt zo simpel maar vraagt nogal wat bewustzijn en vaardigheden bij elkaar.

Om te kunnen begrenzen zal je in contact moeten staan met je gevoel. Want je gevoel geeft je informatie, bijvoorbeeld over of je iets prettig of wenselijk vindt.

Ik zeg vaak, kijk naar wat je eigen figuurlijke tuintje nodig heeft qua onderhoud &aandacht. Dit tuintje kan van jou alleen zijn, of van jou en je gezin. En kijk dan wat je hier nog bij wilt/kan doen.

In de rush van alledag gaat het vaak andersom, en dit is niet perse verkeerd. We merken bijvoorbeeld door allerlei vage signalen en klachten dat we uit balans raken of dat het allemaal teveel wordt. Soms is de balans weg tussen wat jij nodig hebt en wat jij doet/geeft.

Dit is per persoon heel verschillend. De één heeft meer tijd alleen nodig en de ander floreert in het contact met anderen. Het geeft juist energie.

Een druk schema hoeft niet te betekenen dat het teveel voor jou is. Maar er zal een zekere evenwicht mogen zijn in de diversiteit aan activiteiten en tussen in- en ontspanningsactiviteiten. En tussen de verschillende belangen. Je kunt je vast wel voorstellen dat wanneer je alleen voor anderen (ook voor anderen in jou gezin) je inspant en niet voor je eigen behoeften, er een zeker tekort in jou ontstaat. Ook al houdt je heel veel van jou naasten en wordt je er blij van wanneer zij blij zijn. Jouw lijf en jij als mens heeft ook zijn eigen unieke individuele behoeften. Dus zowel jouw lijf als jouw ziel.

Soms merken mensen dat ze moeilijk uit de doe-modus komen, niets doen en stil zitten geeft dan bijvoorbeeld onrust of een gejaagd gevoel. Het maakt dat ze liever in de doe-modus blijven, want dan voel je de onrust ook niet. Het wordt betiteld met: ''ik ben gewoon het liefst altijd bezig, dit hoort bij mij''. Vaak spelen hier andere factoren een rol en wordt er vermeden om te voelen wat er in jouw lijf zich afspeelt. Misschien voel je weerstand, verdriet, boosheid, frustratie, onmacht… Maar geef jij deze emoties ook de ruimte? Laat je ze toe?

Het gevaar  bij het vermijden van het voelen is dat jij jouw lijf hiermee niet de aandacht krijgt wat het nodig heeft en dat je ook niet aan de slag gaat met de boodschap die jouw lijf heeft voor jou. Om bijvoorbeeld grenzen te kunnen stellen als dat de boodschap is voor jou. Of om dat ene taakje of vrijwilligerswerk af te stoten als dat hetgeen is wat jij nodig hebt. Of misschien vindt jouw hoofd dat je nu wel lang genoeg gerouwd hebt om jouw verloren mens, dier, droom. Maar is er in jouw lijf nog veel verdriet aanwezig wat de aandacht vraagt van jou. Signalen en klachten stelselmatig negeren of verwaarlozen kunnen op langere termijn ook roofbouw plegen op jouw lijf, te denken valt aan ontstekingen en burn-out klachten.

Wens jij meer inzicht te krijgen in jouw handelen? Of in het helder krijgen wat jouw klachten te betekenen hebben? Graag help ik jou hier meer zicht & helderheid in te geven. Om aandacht te geven aan dat wat de aandacht vraagt in jou.

Het kan spannend zijn om hier mee aan de slag te gaan, dit hoort erbij. Je hoeft het niet alleen te doen.